Στάδια ανάπτυξης της ψωρίασης

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια δερματική πάθηση που χαρακτηρίζεται από την παρουσία ενός μονόμορφου εξανθήματος με τη μορφή ροζ-κόκκινων οζιδίων με χαλαρή ασημί-λευκή φολιδωτή επιφάνεια. Η νόσος διαρκεί χρόνια, παρατηρούνται εναλλασσόμενες περίοδοι υποτροπής και ύφεσης.

Τυπικά, αυτή η ασθένεια προκαλεί την εμφάνιση ξηρών, κόκκινων κηλίδων που ανυψώνονται πάνω από την επιφάνεια του δέρματος, αλλά ορισμένα άτομα με ψωρίαση δεν έχουν ορατές δερματικές βλάβες. Αυτές οι κηλίδες, που ονομάζονται ψωριασικές πλάκες, στις περισσότερες περιπτώσεις σχηματίζονται αρχικά σε σημεία που υπόκεινται σε πίεση και τριβή - στους γλουτούς, στην επιφάνεια των γονάτων και στους αγκώνες.

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια ασθένεια, που συνήθως χαρακτηρίζεται από κυματοειδή πορεία. Ο ασθενής μπορεί να έχει τόσο περιόδους βελτίωσης και ύφεσης (που προκαλούνται από θεραπευτικές μεθόδους ή απροσδόκητα) όσο και περιόδους παροξύνσεων ή υποτροπών (τις περισσότερες φορές προκαλούνται από δυσμενείς εξωτερικούς παράγοντες - στρες, κατανάλωση αλκοόλ).

Η σοβαρότητα της νόσου σε διαφορετικούς ασθενείς, ή ακόμα και σε έναν ασθενή σε περιόδους έξαρσης και ύφεσης, μπορεί να ποικίλλει ευρέως - από τοπικές μικρές βλάβες έως πλήρη κάλυψη του σώματος με ψωριασικές πλάκες.

Αιτίες

Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να συντάξουν μια λίστα με τα ακριβή αίτια της ψωρίασης. Λόγοι ανάλογα με τη φύση:

1. Ιογενείς. Ιοί που επηρεάζουν αρνητικά τη λειτουργία των λεμφαδένων. Είναι εξαιρετικά προβληματικό να εντοπιστούν αυτοί οι μικροοργανισμοί και να προσδιοριστεί ο βιότοπός τους. Είναι αξιοσημείωτο ότι το αίμα ενός άρρωστου μετά τη μετάγγιση σε υγιή ασθενή δεν μολύνει. Επομένως, αυτή η αιτία της ψωρίασης θεωρείται αναπόδεικτη.
2. Ανοσία. Ένας γενικά αποδεκτός λόγος. Ο μηχανισμός ενεργοποίησης είναι μια γονιδιακή διαδικασία κατά την οποία διαταράσσεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Μια μολυσματική ασθένεια, ο πονόλαιμος ή η ιγμορίτιδα, μπορεί να οδηγήσει σε ψωρίαση.
3. Μολυσματικός. Αρχικά, οι επιστήμονες ήταν της άποψης ότι φταίνε οι σπειροχαίτες, οι στρεπτόκοκκοι ακόμα και τα επιδερμοφύτονα. Τα αποτελέσματα της έρευνας δεν επιβεβαίωσαν αυτή τη θεωρία. Νέες υποθέσεις δείχνουν ότι η ανάπτυξη της ψωρίασης προκαλείται από μολυσματικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της αμυγδαλίτιδας και της γρίπης.
4. Γενετική. Μιλάμε για κληρονομικότητα προδιάθεσης για τη νόσο. Η κλινική πρακτική δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι εμφανίζουν εκδηλώσεις ομαλού λειχήνα. Ωστόσο, δεν είναι πάντα δυνατό να εντοπιστεί η σύνδεση με την κληρονομική προδιάθεση.

Προδιαθεσικοί και προκλητικοί παράγοντες

Η βασική παθολογική εκδήλωση της ψωρίασης είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός ελαττωματικών επιδερμικών κυττάρων. Επομένως, το θεμελιώδες σημείο για την αποσαφήνιση του μηχανισμού ανάπτυξης της νόσου και τη λήψη απόφασης για τη θεραπεία της ψωρίασης είναι ο καθορισμός παραγόντων ενεργοποίησης. Τα κυριότερα:

1. Ψυχολογικά - η επίδραση του βραχυπρόθεσμου έντονου στρες, καθώς και των ανέκφραστων, αλλά μακροπρόθεσμων ή συχνά επαναλαμβανόμενων αρνητικών ψυχολογικών επιπτώσεων, ηθικής δυσαρέσκειας, διαταραχών ύπνου, καταθλιπτικών καταστάσεων.
2. Μεταβολικές διαταραχές στο σώμα, δυσλειτουργία των πεπτικών οργάνων, ιδιαίτερα της ηπατικής και της εξωκρινής λειτουργίας του παγκρέατος.
3. Νόσος ή δυσλειτουργία των ενδοκρινών αδένων.
4. Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος (αλλεργικές αντιδράσεις και ασθένειες του ανοσοποιητικού συστήματος).
5. Η παρουσία χρόνιων εστιών μόλυνσης στο σώμα (αμυγδαλίτιδα, ρινοκολπίτιδα, ωτίτιδα κ.λπ.). Οι παθογόνοι και ευκαιριακόι μικροοργανισμοί, ιδιαίτερα ο Staphylococcus aureus, οι στρεπτόκοκκοι και οι μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες, οι τοξίνες τους, τα κύτταρα του δέρματος που έχουν καταστραφεί από αυτούς τους μικροοργανισμούς, είναι ισχυρά αντιγόνα που μπορούν να προκαλέσουν το ανοσοποιητικό σύστημα σε επιθετικότητα εναντίον τους, αλλοιωμένα και υγιή κύτταρα του σώματος.
6. Μηχανικές και χημικές βλάβες στο δέρμα, μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών ή γλυκοκορτικοειδών για τυχόν ασθένειες, υπερηλιοφάνεια, κατάχρηση καπνίσματος και αλκοόλ, οξείες μολυσματικές ασθένειες.

Πορεία της νόσου

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια νόσος, που συνήθως χαρακτηρίζεται από κυματοειδή πορεία, με περιόδους αυθόρμητων ή προκαλούμενων από ορισμένα θεραπευτικά αποτελέσματα ύφεσης ή βελτίωσης και περιόδους αυθόρμητων ή που προκαλούνται από δυσμενείς εξωτερικές επιδράσεις (κατανάλωση αλκοόλ, παροδικές λοιμώξεις, στρες) υποτροπές ή παροξύνσεις. Η βαρύτητα της νόσου μπορεί να ποικίλλει σε διαφορετικούς ασθενείς και ακόμη και στον ίδιο ασθενή σε περιόδους ύφεσης και έξαρσης σε πολύ μεγάλο εύρος, από μικρές τοπικές βλάβες έως πλήρη κάλυψη ολόκληρου του σώματος με ψωριασικές πλάκες.

Ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι μύθοι για τη νόσο;

• Η ψωρίαση είναι μεταδοτική. Όχι, η ψωρίαση είναι μια χρόνια, μη μολυσματική ασθένεια του δέρματος που δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο και δεν μεταναστεύει από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο.
• Το κλίμα επηρεάζει τη συχνότητα εμφάνισης και αν μετακομίσετε σε ζεστές χώρες δεν θα υπάρχει ψωρίαση. Όχι, το κλίμα δεν επηρεάζει τον επιπολασμό της ψωρίασης.
• Η ψωρίαση μπορεί να προληφθεί. Παράγοντες που προκαλούν έξαρση δεν είναι η αιτία της νόσου ούτε από μόνοι τους ούτε σε διάφορους συνδυασμούς. Σήμερα είναι άγνωστο τι χρησιμεύει ως αρχική ώθηση για την ανάπτυξη της ψωρίασης, και ως εκ τούτου είναι αδύνατο να ληφθούν προληπτικά μέτρα.
• Η ψωρίαση μπορεί να αντιμετωπιστεί χρησιμοποιώντας τη λεγόμενη παραδοσιακή ιατρική. Οι ασθενείς πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί όταν προσεγγίζουν τέτοιες μεθόδους.

Σοβαρότητα

Η ψωρίαση συνήθως ταξινομείται ανάλογα με τη σοβαρότητα ως ήπια (που αφορά λιγότερο από το 3 τοις εκατό της επιφάνειας του δέρματος), μέτρια (που περιλαμβάνει το 3 έως 10 τοις εκατό της επιφάνειας του δέρματος) και σοβαρή (που περιλαμβάνει περισσότερο από το 10 τοις εκατό της επιφάνειας του δέρματος). Η ψωριασική βλάβη των αρθρώσεων θεωρείται σοβαρή μορφή ψωρίασης, ανεξάρτητα από την περιοχή της βλάβης του δέρματος.

Υπάρχουν διάφορες κλίμακες για την αξιολόγηση της σοβαρότητας της ψωρίασης. Η αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου στο σύνολό της βασίζεται στην εκτίμηση των ακόλουθων παραγόντων: η περιοχή της βλάβης (το ποσοστό της επιφάνειας του σώματος που εμπλέκεται στη διαδικασία), ο βαθμός δραστηριότητας της νόσου (ο βαθμός ερυθρότητας, οίδημα, υπεραιμία ψωριασικών πλακών ή φλυκταινών, η σοβαρότητα του κνησμού του δέρματος κ.λπ.), η γενική ανταπόκριση της ασθένειας στην προηγούμενη θεραπεία ασθενή, για την κοινωνική του λειτουργία.

Συμπτώματα ψωρίασης

Σε ασθενείς με ψωρίαση, λόγω της εντατικής ανάπτυξης των κυττάρων του δέρματος, εμφανίζονται πυκνές περιοχές στο δέρμα, οι οποίες έχουν λευκό, κόκκινο ή ασημί χρώμα. Σε ένα υγιές άτομο, η ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος συμβαίνει σταδιακά, η απολέπιση τους συμβαίνει περίπου μία φορά το μήνα. Κατά συνέπεια, νέα κύτταρα μετακινούνται σταδιακά για να αντικαταστήσουν τα παλιά κύτταρα στο ανώτερο στρώμα του δέρματος.

Σε ασθενείς με ψωρίαση, η ανάπτυξη νέων κυττάρων συμβαίνει πολύ πιο γρήγορα: σχηματίζονται όχι σε λίγες εβδομάδες, αλλά σε λίγες ημέρες. Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα ανώτερα κύτταρα του δέρματος δεν έχουν χρόνο να πεθάνουν, και ως αποτέλεσμα, εκδηλώνονται τα κύρια συμπτώματα της ψωρίασης - η στρωματοποίηση και ο σχηματισμός πλακών στο δέρμα. Τέτοιες πλάκες σε ασθενείς με ψωρίαση ποικίλλουν σε μέγεθος. Η εκδήλωσή τους παρατηρείται σε διάφορα μέρη του σώματος - στο τριχωτό της κεφαλής, στα γόνατα, στα χέρια, στους αγκώνες και στο κάτω μέρος της πλάτης. Τα συμπτώματα της ψωρίασης εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί σε παιδιά και εφήβους.

Τα πρώτα συμπτώματα της ψωρίασης μπορούν να παρατηρηθούν σε οποιαδήποτε ηλικία - τόσο σε ένα παιδί δύο μηνών όσο και σε ένα ηλικιωμένο άτομο. Ωστόσο, η ψωρίαση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας μεταξύ είκοσι και σαράντα ετών.

Είναι σύνηθες να διακρίνουμε τρία στάδια στην πορεία της ψωρίασης: προοδευτική, στατική, οπισθοδρομική.

Στο πρώτο, προοδευτικό στάδιο, οι βλατίδες έχουν πιο φωτεινό χρώμα, εμφανίζεται η διόγκωσή τους και ένα έντονο ερυθηματώδες-οιδηματώδες κηλιδωτό περίγραμμα είναι αισθητό γύρω από τις βλατίδες. Οι βλατίδες μπορεί να βρίσκονται στα πρόθυρα της συγχώνευσης, ενώ ενώνονται σε μεγάλους κοινόχρηστους χώρους ή σε πλάκες με διαφορετικά περιγράμματα. Το θετικό φαινόμενο Kobner εμφανίζεται συχνά σε αυτό το στάδιο της ψωρίασης. Αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση βλατίδων σε σημεία που προηγουμένως υπόκεινταν σε πίεση και τριβή. Σε αυτή την περίπτωση, ακόμη και ελαφρύς ερεθισμός στο δέρμα είναι γεμάτος με την εμφάνιση βλατίδων.

Κατά την περίοδο της παλινδρόμησης, η βλατιδώδης διήθηση εξαφανίζεται εντελώς σε μια μεγάλη περιοχή της επιφάνειας του σώματος του ασθενούς. Όπου υπήρχαν προηγουμένως εξανθήματα, εμφανίζονται εστίες υπερμελάγχρωσης ή περιοχές δευτεροπαθούς λευκοδερμίας. Ταυτόχρονα, εμφανίζεται ένα ευδιάκριτο χλωμό περίγραμμα γύρω από τα ψωριασικά στοιχεία που υποχωρούν.

Ερεθισμένη ψωρίαση

Αναπτύσσεται σε φόντο ενεργητικής έκθεσης σε ορισμένους ερεθιστικούς παράγοντες στο δέρμα με υπάρχουσα προοδευτική ψωρίαση, ιδιαίτερα τις ακτίνες του ήλιου ή συγκεκριμένες αλοιφές, καθώς και άλλους τύπους ερεθιστικών που επηρεάζουν τις πλάκες.

Εξιδρωματική ψωρίαση

Αυτή η μορφή ψωρίασης χαρακτηρίζεται από υπερβολικό εξίδρωμα κατά τη διάρκεια της φλεγμονώδους αντίδρασης. εμφανίζεται ως μέρος της προοδευτικής περιόδου της ψωρίασης.

Εντερική ψωρίαση

Η εντερική ψωρίαση, τα συμπτώματα της οποίας εμφανίζονται ξαφνικά, χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό πολλαπλών κηλίδων μέσα στο δέρμα.

Αποσπασματική ψωρίαση

Αυτή η μορφή της νόσου εκδηλώνεται με τη μορφή ήπιας διήθησης από τα στοιχεία του εξανθήματος. Αυτοί, με τη σειρά τους, μοιάζουν με κηλίδες (όχι βλατίδες). Η αποσπασματική ψωρίαση αναπτύσσεται, κατά κανόνα, οξεία και χαρακτηρίζεται επίσης από ομοιότητες με το toxicerma.

Παλιά ψωρίαση

Αυτή η μορφή της νόσου μπορεί να θεωρηθεί ως προς τα συμπτώματα με τη μορφή έντονης διήθησης από τις πλάκες, τη γενική κυάωσή τους, με υπερκερατωτική ή κονδυλώδη επιφάνεια. Αυτός ο τύπος βλάβης είναι ιδιαίτερα δύσκολο να θεραπευθεί.

Σμηγματορροϊκή ψωρίαση

Αυτή η μορφή ψωρίασης, όπως υποδηλώνει το όνομά της, αναπτύσσεται σε ασθενείς με σμηγματόρροια που τους αφορά ήδη. Η ασθένεια εκδηλώνεται στο τριχωτό της κεφαλής, στην περιοχή πίσω από τα αυτιά, στο στήθος, στην περιοχή των ρινοχειλικών πτυχών, στα υποπλάτια και ωμοπλάτια μέρη της πλάτης.

Παλαμοπελματιαία ψωρίαση

Η ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί είτε με τη μορφή συνηθισμένων ψωριασικών πλακών και βλατίδων, είτε με τη μορφή υπερκερατωτικών σχηματισμών που προσομοιώνουν κάλους και κάλους.

Διαγνωστικά

Η διαδικασία διάγνωσης της ψωρίασης δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες και βασίζεται στη μελέτη της χαρακτηριστικής εμφάνισης του δέρματος του ασθενούς. Συνήθως δεν πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις ή ειδικές μελέτες για την ψωρίαση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις με προοδευτική σοβαρή ψωρίαση, μια εξέταση αίματος εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό φλεγμονωδών, αυτοάνοσων και ρευματικών διεργασιών.

Μερικές φορές συνταγογραφείται επίσης βιοψία δέρματος για τη διαφοροποίηση της ψωρίασης από άλλες δερματικές παθήσεις. Ένα άλλο σημάδι ψωρίασης που προσέχει ο ειδικός κατά τη διαγνωστική διαδικασία είναι η παρουσία σημαδιών αιμορραγιών και η ταχεία εκδήλωση αιμορραγίας μετά την απόξεση της πλάκας από το δέρμα.

Πώς μοιάζει η ψωρίαση: φωτογραφίες στο αρχικό στάδιο

Το πρωταρχικό στοιχείο της ψωρίασης είναι μια ενιαία ροζ ή κόκκινη βλατίδα, η οποία καλύπτεται με μεγάλο αριθμό χαλαρών ασημί-λευκών φολίδων.

Ένα σημαντικό διαγνωστικό σημάδι είναι η τριάδα της ψωρίασης: το φαινόμενο των κηλίδων στεαρίνης, του τερματικού φιλμ και της ακριβούς αιμορραγίας κατά την απόξεση των λεπιών.

Θεραπεία της ψωρίασης στο σπίτι

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια ασθένεια. Η αντιμετώπισή του περιλαμβάνει αρχικά τη χρήση πιο ήπιων φαρμάκων και μεθόδων και αργότερα, με βάση τις παρατηρήσεις της εξέλιξης της νόσου στον ασθενή, είναι δυνατή η αλλαγή της συνταγής. Στόχος της θεραπείας είναι τα θετικά αποτελέσματα ώστε τα δερματικά εξανθήματα να εξαφανιστούν και να μην εμφανίζονται για όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ψωρίαση δεν απαιτεί καμία θεραπεία.

Το ζήτημα του τρόπου αντιμετώπισης της ψωρίασης στο σπίτι πρέπει να χωριστεί σε 3 κύριες κατηγορίες: εσωτερική χρήση φαρμάκων, κυρίως φαρμάκων, εξωτερική χρήση (αλοιφές) και φυσιοθεραπεία. Τα δευτερεύοντα χρησιμοποιούνται συχνότερα ως επικουρικά στη θεραπεία της ψωρίασης.

Ανεξάρτητα από τις μεθόδους θεραπείας της ψωρίασης που επιλέγει ο δερματολόγος, το μέγιστο αποτέλεσμα προέρχεται από μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την επίλυση αυτού του προβλήματος, η οποία περιλαμβάνει:

• χρήση εξωτερικών μέσων·
• εσωτερική χρήση φαρμάκων, βιταμινών, συμπληρωμάτων διατροφής.
• σύνδεση φυσιοθεραπευτικών διαδικασιών.
• θεραπεία σε σανατόρια με μεταλλικά νερά, λάσπη, βδέλλες.
• συνταγογράφηση δίαιτας, θεραπευτική νηστεία.

Κατά τη συνταγογράφηση της θεραπείας, ο γιατρός πρέπει να λάβει υπόψη πολλά δεδομένα σχετικά με τον ασθενή:

• την πολυπλοκότητα της ανάπτυξης της νόσου,
• λειτουργία των πεπτικών οργάνων,
• μεταβολικές διαταραχές
• συνοδά νοσήματα,
• μελετώνται οι λειτουργίες του νευρικού και του ενδοκρινικού συστήματος,
• περιβαλλοντικές επιρροές,
• κληρονομικότητα.

Φάρμακα

Υπάρχει μια τεχνική όπου αρχικά προσφέρονται στον ασθενή πιο ήπια φάρμακα με τις λιγότερες παρενέργειες. Εάν αποδειχθούν αναποτελεσματικά, αντικαθίστανται με πιο ισχυρά κ.ο.κ. Ακόμα κι αν η θεραπεία ταιριάζει στον ασθενή, αλλάζει μετά από λίγο. Το γεγονός είναι ότι σταδιακά το σώμα συνηθίζει στο φάρμακο και η επίδρασή του μειώνεται.

Η φαρμακευτική θεραπεία της ψωρίασης περιλαμβάνει τη λήψη διαφόρων φαρμάκων από το στόμα, τη χρήση αλοιφών και άλλων θεραπειών.

Λαμβάνεται από το στόμα:

• αντιισταμινικά?
• ηπατοπροστατευτικά;
• ένζυμα;
• ενεργειακά προσροφητικά?
• αντιβιοτικά?
• ΜΣΑΦ;
• ανοσοκατασταλτικά?
• βιολογικών προϊόντων.

Τα ορμονικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολύπλοκα στάδια της νόσου. Χρησιμοποιήστε μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού. Σε άλλες περιπτώσεις, συνιστάται να κάνετε χωρίς αυτά. Δεδομένου ότι είναι εθιστικά, αν και οδηγούν σε γρήγορο αποτέλεσμα, αλλά όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, τα ορμονικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες.

Η εξωτερική θεραπεία περιλαμβάνει την εφαρμογή ουσιών στο δέρμα, όπως:

1. Τα ρετινοειδή είναι ένας τύπος ομάδας που έρχεται με τη μορφή αλοιφών.
2. Κρέμες με κύριο δραστικό συστατικό - γράσο.
3. Μείγματα πετρελαίου;
4. Φάρμακα πίσσας;
5. Παρασκευάσματα κερατολυτικής βάσης.
6. Συμπλέγματα βιταμίνης D3 σε συνθετική βάση.
7. Κορτικοστεροειδή.

Αλοιφές για ψωρίαση

Στην περίπτωση μιας ήπιας μορφής αυτής της παθολογίας, μερικές φορές είναι δυνατό να απαλλαγούμε από τα συμπτώματά της μόνο με εξωτερικά μέσα. Ένας ειδικός θα συστήσει μια πιο κατάλληλη αλοιφή για τη θεραπεία της ψωρίασης.

Στην περίπτωση συστηματικής θεραπείας απαιτείται συνεχής παρακολούθηση από ειδικό. Αυτός ο τύπος θεραπείας περιλαμβάνει τη χρήση διαφόρων ενέσεων και δισκίων.

Φυτοχημειοθεραπεία

Η φυτοχημειοθεραπεία είναι μια από τις μεθόδους θεραπείας της ψωρίασης που περιλαμβάνει τη χρήση υπεριωδών ακτίνων. Αυτή η μέθοδος πραγματοποιείται με τη χρήση ειδικών εγκαταστάσεων που επιτρέπουν την έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες όχι σε ολόκληρο το δέρμα, αλλά μόνο στις πληγείσες περιοχές του.

Θεραπεία PUVA

Αυτό είναι το θεραπευτικό αποτέλεσμα της υπεριώδους ακτινοβολίας μακρών κυμάτων σε συνδυασμό με ειδικά φάρμακα, που χρησιμοποιείται για τις πιο σοβαρές μορφές ψωρίασης που δύσκολα ανταποκρίνονται σε άλλες μεθόδους θεραπείας. Η αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου θεραπείας της ψωρίασης ενισχύεται με την από του στόματος χορήγηση ειδικών φαρμάκων 2 ώρες πριν την ακτινοβόληση.

Καινοτόμες μέθοδοι θεραπείας - νέες στη θεραπεία της ψωρίασης

Χειρουργική αντιμετώπιση της ψωρίασης

Από καιρό έχει αποδειχθεί ότι όταν διαγνωστεί με ψωρίαση δέρματος, η θεραπεία με εξωτερικά φάρμακα από μόνη της δεν δίνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι χειρουργοί πραγματοποιούν μια μοναδική επέμβαση για την αποκατάσταση της βαλβίδας του λεπτού εντέρου, η οποία προστατεύει αυτό το τμήμα του εντέρου από παθογόνα βακτήρια. Μετά την επέμβαση ενισχύονται οι προστατευτικές ικανότητες του ανοσοποιητικού συστήματος, το δέρμα γίνεται πιο υγιές και παρατηρείται μακροχρόνια ύφεση.

Χρήση θεραπείας UVB στενής ζώνης με μήκος κύματος 311 nm

Πρόσφατα, η χρήση αυτής της μεθόδου ως μονοθεραπεία έχει εφαρμοστεί. Σε σύγκριση με άλλες θεραπείες UV, αυτή η μέθοδος έχει ελάχιστες παρενέργειες, είναι καλά ανεκτή και είναι μια τεχνική βραχείας δράσης - λίγα λεπτά ανά διαδικασία, η πορεία της θεραπείας είναι 2,5 μήνες. Σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, εμφανίζεται ορατή κλινική βελτίωση και μακροχρόνια ύφεση για έως και 2 χρόνια.

Διατροφή για ψωρίαση

Οι ασθενείς με ψωρίαση πρέπει απλώς να ακολουθούν δίαιτα και να τηρούν τις βασικές αρχές της σωστής διατροφής. Το κύριο καθήκον της δίαιτας είναι η διατήρηση μιας φυσιολογικής ισορροπίας οξέος-βάσης. Αλλά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το αλκαλικό υπόβαθρο του σώματος θα πρέπει να υπερισχύει ελαφρώς έναντι του όξινου.

Κατάλογος προϊόντων που σχηματίζουν αλκάλια στο σώμα:

• Όλα τα λαχανικά εκτός από το ραβέντι, την κολοκύθα και τα λαχανάκια Βρυξελλών. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι πατάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και οι ντομάτες απαγορεύονται αυστηρά.
• Μην αποκλείετε τα φρούτα. Το κύριο πράγμα είναι να μην τρώτε δαμάσκηνα, κράνμπερι, σταφίδες και βατόμουρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μπανάνες, το πεπόνι και τα μήλα δεν πρέπει να καταναλώνονται ταυτόχρονα με άλλα τρόφιμα.
• Φροντίστε να πίνετε φρέσκους χυμούς λαχανικών από καρότα, παντζάρια, μαϊντανό, σέλινο και σπανάκι.
• Μπορείτε να καταναλώνετε καθημερινά χυμούς φρούτων από σταφύλια, ανανά, αχλάδι, πορτοκάλι, παπάγια και γκρέιπφρουτ, μάνγκο, λεμόνι και βερίκοκο. Είναι σημαντικό να προσθέτετε λεκιθίνη και χυμό λεμονιού στο φαγητό σας.

Λίστα τροφών που δεν πρέπει να τρώνε τα άτομα με ψωρίαση (σχηματίζουν οξύ):

• Η κατανάλωση τροφών που περιέχουν άμυλο, λίπη, ζάχαρη και έλαια θα πρέπει να εξαλειφθεί εντελώς ή να μειωθεί στο ελάχιστο. Συνήθως, αυτά περιλαμβάνουν τα ακόλουθα προϊόντα: πατάτες, φασόλια, κρέμα, τυρί, δημητριακά, κρέας, αποξηραμένα μπιζέλια. Η μη ισορροπημένη καθημερινή κατανάλωση αυτών των προϊόντων οδηγεί αναπόφευκτα στην έναρξη όξινων αντιδράσεων στο αίμα. Το αποτέλεσμα είναι επιδείνωση της υγείας.
• Είναι σημαντικό να ισορροπήσετε σωστά το φαγητό. Υπάρχει μια σειρά από προϊόντα των οποίων η ταυτόχρονη κατανάλωση απαγορεύεται. Για παράδειγμα, προϊόντα κρέατος με προϊόντα που περιέχουν μεγάλη ποσότητα σακχάρων και δεν πρέπει να συνδυάζετε γλυκά και άμυλο.
• Είναι σημαντικό να περιορίσετε την πρόσληψη ζάχαρης. Συντηρητικά, ξύδι, βαφές και διάφορα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να περιλαμβάνονται στη διατροφή όσο το δυνατόν λιγότερο.
• Το κύριο σημείο είναι ότι είναι απαραίτητο να εξαλειφθεί πλήρως η κατανάλωση αλκοόλ και ποτών που περιέχουν αλκοόλ.

Κάθε ασθενής με ψωρίαση πρέπει να θυμάται ότι η σωστή διατροφή είναι μια σημαντική προϋπόθεση για τη θεραπεία αυτής της ασθένειας. Είναι επιτακτική ανάγκη να αντικαταστήσετε το τηγάνισμα με βράσιμο ή βράσιμο. Είναι απαραίτητο να καταναλώνετε τρόφιμα που υπόκεινται σε ήπια επεξεργασία. Θα πρέπει να ξεχάσετε τα τηγανητά και τα λιπαρά φαγητά.

Μενού για μια εβδομάδα για την ψωρίαση

Ας δούμε ένα δείγμα μενού για μια εβδομάδα, το οποίο συνιστάται για παροξύνσεις, υποτροπές και για πρόληψη σε επικίνδυνες περιόδους.

1η μέρα

• Πρωινό: φρέσκια σαλάτα λάχανου, μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως, πράσινο τσάι.
• Δεύτερο πρωινό: 2 βραστά αυγά, τοστ, κομπόστα αποξηραμένων φρούτων.
• Μεσημεριανό: σούπα κουνουπίδι, ψωμί ολικής αλέσεως, για το κυρίως πιάτο - κουάκερ φαγόπυρου με μανιτάρια ή λαχανικά, πράσινο τσάι.
• Βραδινό: λίγο τυρί cottage χωρίς ζάχαρη με κρέμα γάλακτος, κεφίρ.

2η μέρα

• Πρωινό: σαλάτα με αγγούρι και ντομάτα, μήλο, πράσινο τσάι.
• Δεύτερο πρωινό: ένα κομμάτι μαύρο ψωμί με βούτυρο, 1 βραστό αυγό, πράσινο τσάι.
• Μεσημεριανό: λαχανόσουπα χωρίς κρέας, ένα κομμάτι μαύρο ψωμί, πράσινο τσάι.
• Δείπνο: μήλο, ποτήρι ζυμωμένο ψημένο γάλα.

3η μέρα

• Πρωινό: φρουτοσαλάτα ντυμένη με γιαούρτι, κομπόστα φραγκοστάφυλου.
• Δεύτερο πρωινό: σαλάτα λαχανικών, μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως, πράσινο τσάι.
• Μεσημεριανό: βραστό ψάρι (πέρκα, γατόψαρο) με ελάχιστη ποσότητα αλατιού, μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως, κομπόστα φραγκοστάφυλου.
• Βραδινό: χθεσινό τσουρέκι, κομπόστα φραγκοστάφυλου.

4η μέρα

• Πρωινό: σαλάτα αγγουριού και αυγών με ξινή κρέμα, τοστ ολικής αλέσεως, χυμός μήλου.
• Δεύτερο πρωινό: 2 μπανάνες, 1 ποτήρι γάλα που έχει υποστεί ζύμωση ή κεφίρ.
• Μεσημεριανό: ένα φλιτζάνι ζωμό, ένα κομμάτι βραστό κρέας, μια σαλάτα με αγγούρια και ντομάτες.
• Βραδινό: μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως με βούτυρο, ένα ποτήρι κεφίρ.

5η μέρα

• Πρωινό: σαλάτα καρότου, τοστ ολικής αλέσεως, πράσινο τσάι.
• Δεύτερο πρωινό: βραστό ψάρι (όχι κόκκινο).
• Μεσημεριανό: σούπα ψαριού ποταμού, μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως, πράσινο τσάι.
• Βραδινό: το χθεσινό τσουρέκι, ένα ποτήρι κεφίρ.

6η μέρα

• Πρωινό: πλιγούρι με νερό, ένα κομμάτι ψωμί με πίτουρο, πράσινο τσάι.
• Δεύτερο πρωινό: τυρί cottage με φρούτα (μπανάνες, μήλα, βερίκοκα), κεφίρ.
• Μεσημεριανό: σούπα μπιζελιού χωρίς κρέας, ένα κομμάτι ψωμί (οποιουδήποτε είδους), ένα μήλο.
• Δείπνο: ένα ποτήρι κεφίρ.

7η μέρα

• Πρωινό: χυλός φαγόπυρου με γάλα, κεφίρ. Δεύτερο πρωινό: ένα σάντουιτς με βούτυρο και ένα κομμάτι βραστό κρέας, χυμός μήλου.
• Μεσημεριανό: σούπα με κεφτεδάκια, πράσινο τσάι. Βραδινό: 2 μήλα.

Η σωστή διατροφή θα βοηθήσει στην αποφυγή συχνών υποτροπών. Για να επιλέξετε μια ατομική δίαιτα, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν διατροφολόγο.

Παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας της νόσου

Ο καθαρισμός του σώματος με ψωρίαση πραγματοποιείται συχνά με λαϊκές θεραπείες. Για τους σκοπούς αυτούς, χρησιμοποιούνται διάφορα προϊόντα φυσικής προέλευσης, καθώς και βότανα.

Συνταγογραφούμενα φάρμακα για από του στόματος χρήση

Για να καθαρίσετε το δέρμα και να εξαλείψετε τα κύρια συμπτώματα της ψωρίασης, συνιστώνται οι ακόλουθες συνταγές:

1. Χρησιμοποιώντας σπόρους λιναριού. Για να προετοιμάσετε το προϊόν, ρίξτε μια κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι βραστό νερό και ανακατέψτε καλά. Το προϊόν πρέπει να εγχυθεί για τουλάχιστον 12 ώρες. Είναι καλύτερα να αφήσετε το φάρμακο όλη τη νύχτα. Πάρτε το έγχυμα το πρωί με άδειο στομάχι.
2. Αφέψημα κόλπου. Ένα αφέψημα από φύλλα δάφνης έχει καλό αποτέλεσμα. Για να το κάνετε αυτό, προσθέστε 10-15 φύλλα μεσαίου μεγέθους σε ένα λίτρο βραστό νερό και αφήστε το προϊόν να σιγοβράσει για 15-20 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. Στο τέλος σουρώνουμε τον ζωμό και τον κρυώνουμε. Πάρτε 1 κ.σ. μεγάλο. τρεις φορές την ημέρα για 20-30 ημέρες.
3. Σπόροι άνηθου. Φυτέψτε σπόρους σε ποσότητα 2 κ.σ. μεγάλο. ρίξτε ένα ποτήρι βραστό νερό και αφήστε το για 2-3 ώρες. Στη συνέχεια, το φάρμακο πρέπει να στραγγιστεί και να ληφθεί μισό ποτήρι 2-3 φορές την ημέρα.
4. Βάμμα από βότανο φελαντίνας. Το Celandine μπορεί να αγοραστεί σε φαρμακείο. Για την προετοιμασία του προϊόντος 2 κ.σ. μεγάλο. τα βότανα περιχύνονται με 500 γρ αλκοόλ και αφήνονται σε σκοτεινό δωμάτιο για 10-12 ημέρες. Στη συνέχεια, το προϊόν πρέπει να φιλτράρεται και να λαμβάνεται 20 g τρεις φορές την ημέρα.

Προϊόντα για εξωτερική χρήση

Για να απαλλαγείτε από τις πλάκες και να καθαρίσετε το δέρμα, χρησιμοποιήστε τις παρακάτω συνταγές:

1. Αντιμετώπιση βλαβών με λινέλαιο. Μπορείτε να εφαρμόσετε το λάδι 5-6 φορές την ημέρα.
2. Αλοιφή με βάση την πίσσα και την πρόπολη. Για την προετοιμασία, πρέπει να πάρετε 50 g πίσσας και 30 g πρόπολης. Τα προϊόντα πρέπει να θερμαίνονται σε υδατόλουτρο και να αναμειγνύονται καλά. Αφού κρυώσει, απλώστε την αλοιφή στις πλάκες 3-4 φορές την ημέρα.
3. Το ιχθυέλαιο στην καθαρή του μορφή καθαρίζει πολύ καλά το δέρμα. Εφαρμόζεται στις πληγείσες περιοχές σε μια λεπτή στρώση και αφήνεται για 30-40 λεπτά.

Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθείτε μια δίαιτα και άλλους απαραίτητους προληπτικούς κανόνες κατά τη θεραπεία της νόσου. Η πρόληψη και η θεραπεία με τη βοήθεια σωστά επιλεγμένων προϊόντων θα σας βοηθήσουν να απαλλαγείτε από την παθολογία για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Πρόληψη

Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη της ψωρίασης, αλλά μετά την εμφάνιση της νόσου, είναι απαραίτητο να λαμβάνετε ηρεμιστικά, να διεξάγετε μαθήματα βιταμινοθεραπείας και να διορθώνετε ασθένειες που προκαλούν υποτροπές.

Ποια είναι η πρόβλεψη;

Η πρόγνωση είναι υπό όρους δυσμενής, καθώς η ψωρίαση είναι μια χρόνια ασθένεια που δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Προχωρά αργά, ενώ η έγκαιρη και επαρκής θεραπεία μόνο βελτιώνει την ποιότητα ζωής, αλλά δεν εξαλείφει την ίδια τη νόσο.

Σε περιόδους έξαρσης παρατηρείται απώλεια της ικανότητας για εργασία. Ελλείψει επαρκούς ιατρικής φροντίδας, μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία.