Η ψωρίαση είναι μια σοβαρή συστηματική δερματολογική πάθηση. Η νόσος χαρακτηρίζεται από χρόνια πορεία, με σύνθετη πορεία, με περιόδους έξαρσης που ακολουθούνται από ύφεση. Η ψωρίαση μπορεί να λάβει διάφορες μορφές, απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση στη θεραπεία και είναι επικίνδυνη με μια σειρά από επιπλοκές.
Τι είναι η ψωρίαση;
Η ψωρίαση είναι μια δερματολογική ασθένεια που μπορεί να εμφανιστεί σε ενήλικες και παιδιά.
Η ψωρίαση είναι μια μη μολυσματική φλεγμονώδης νόσος της επιδερμίδας. Η παθολογία χαρακτηρίζεται από αλλαγές στο δέρμα, οι οποίες εκδηλώνονται με τη μορφή απολέπισης και οζιδιακών σχηματισμών.
Η ιδιαιτερότητα της ψωρίασης είναι η χρόνια κυματική της πορεία. Η ασθένεια δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Η θεραπεία στοχεύει στη μείωση των συμπτωμάτων και των ορατών εκδηλώσεων της νόσου. Οι περίοδοι παροξύνσεων ακολουθούνται από περιόδους ύφεσης, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν από αρκετούς μήνες έως αρκετά χρόνια. Είναι η διάρκεια της ύφεσης που αποτελεί το κριτήριο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του επιλεγμένου θεραπευτικού σχήματος.
Η ψωρίαση εμφανίζεται για πρώτη φορά σε νεαρή ηλικία. Η ασθένεια μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας επιπλοκές στις αρθρώσεις. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η ψωρίαση μειώνει το προσδόκιμο ζωής κατά μέσο όρο κατά 7 χρόνια.
Παρά το γεγονός ότι είναι αδύνατο να θεραπευθεί η παθολογία, η ασθένεια δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη. Εάν εμφανιστούν ανησυχητικά συμπτώματα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο. Ένα σωστά επιλεγμένο θεραπευτικό σχήμα θα σας επιτρέψει να ζήσετε τη ζωή στο έπακρο, χωρίς να ανησυχείτε για φλεγμονή της επιδερμίδας.
Λόγοι για την ανάπτυξη της ψωρίασης
Οι ακριβείς λόγοι για την έναρξη της παθολογικής διαδικασίας δεν έχουν εξακριβωθεί. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την εμφάνιση αυτής της παθολογίας.
- Αυτοάνοση φύση της ανάπτυξης της νόσου. Αυτή η θεωρία είναι αρκετά διαδεδομένη. Πολλοί γιατροί τείνουν να πιστεύουν ότι η φλεγμονή της επιδερμίδας είναι συνέπεια μιας ανοσοπαθολογικής δυσλειτουργίας στο σώμα, ως αποτέλεσμα της οποίας το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να επιτίθεται χαοτικά στα επιδερμικά κύτταρα σε διάφορα μέρη του σώματος. Σε απάντηση σε μια τέτοια επίθεση, εμφανίζεται φλεγμονή του δέρματος. Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται επίσης από μια από τις πιο συχνές επιπλοκές της ψωρίασης - την ψωριασική αρθρίτιδα. Σε αυτή την περίπτωση, η παθολογική διαδικασία εξαπλώνεται από το δέρμα στον συνδετικό ιστό των αρθρώσεων.
- Γενετική θεωρία. Αυτή η θεωρία εξηγεί γιατί τα άτομα με ψωρίαση μπορούν να έχουν παιδιά με την ίδια διάγνωση. Σε αυτή την περίπτωση, τα γενετικά χαρακτηριστικά δείχνουν μόνο την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, αλλά δεν προκαθορίζουν την ψωρίαση. Για παράδειγμα, εάν οι γονείς είναι επιρρεπείς σε διάφορες δερματίτιδα, διαγνωστούν με ψωρίαση ή σοβαρές μορφές εκζέματος, υπάρχει κίνδυνος να αναπτύξουν και τα παιδιά χρόνια φλεγμονή της επιδερμίδας. Ωστόσο, αρκετά συχνά, οι ασθενείς με ψωρίαση γεννούν εντελώς υγιή παιδιά, που μπορεί να μην αντιμετωπίσουν ποτέ δερματολογικές παθήσεις σε όλη τους τη ζωή, για να μην αναφέρουμε την ψωρίαση.
- Νευρογενής θεωρία. Μια άλλη αρκετά κοινή εξήγηση για τα αίτια της ανάπτυξης της νόσου είναι το νευροψυχικό στρες. Σε μελέτες που έγιναν στα μέσα του περασμένου αιώνα, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη στις νευρικές απολήξεις των εσωτερικών οργάνων και της επιδερμίδας. Σε απάντηση στο νευροψυχικό στρες, αυτός ο νευροδιαβιβαστής μπορεί θεωρητικά να προκαλέσει την ανάπτυξη φλεγμονής στην επιδερμίδα. Επιπλέον, δυσλειτουργίες στο εγκεφαλικό στέλεχος και αυτόνομες αγγειακές διαταραχές εντοπίστηκαν επίσης σε ασθενείς με ψωρίαση. Όλα αυτά υποδηλώνουν τη φύση της νόσου που μοιάζει με νεύρωση.
- Θεωρία ανταλλαγής. Πιθανώς, η ψωρίαση μπορεί να είναι συνέπεια μιας γενικής μεταβολικής διαταραχής. Η έλλειψη ή η μειωμένη απορρόφηση ορισμένων βιταμινών και μετάλλων μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στη δομή της επιδερμίδας και να την κάνει ευαίσθητη σε αρνητικές επιδράσεις που προκαλούν φλεγμονή.
Προκλητικοί παράγοντες
Έχοντας κατανοήσει τις πιθανές αιτίες ανάπτυξης της νόσου, θα πρέπει να δώσετε προσοχή σε παράγοντες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν στην έναρξη της φλεγμονής. Εδώ μιλάμε για μοναδικούς πυροδοτητές ή μηχανισμούς πυροδότησης, υπό την επίδραση των οποίων εμφανίζεται είτε η πρωτογενής εκδήλωση της ψωρίασης είτε έξαρση μετά την ύφεση. Τέτοιοι ενεργοποιητές περιλαμβάνουν:
- μολυσματικές ασθένειες?
- μόλυνση από παράσιτο?
- ορμονικές αλλαγές?
- στρες;
- αλλεργικές αντιδράσεις?
- ανοσοανεπάρκεια?
- βλάβη του δέρματος?
- επιθετικές εξωτερικές επιδράσεις στην επιδερμίδα.
Οι μολυσματικές ασθένειες οδηγούν σε διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος. Συχνά, μετά από σοβαρές λοιμώξεις, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες εμφανίζουν μια πρωταρχική εκδήλωση ψωρίασης. Από αυτή τη στιγμή, σε ένα άτομο δίνεται μια διάγνωση που παραμένει μαζί του για μια ζωή. Οι λοιμώξεις δεν είναι η άμεση αιτία της νόσου, αλλά προκαλούν τις εκδηλώσεις της. Επίσης, παρασιτικές προσβολές στο ήπαρ μπορεί να πυροδοτήσουν την έναρξη της φλεγμονής.
Η κύρια εκδήλωση της ψωρίασης λόγω ορμονικών ανισορροπιών συναντάται συχνότερα από νεαρές γυναίκες ή έφηβους. Η εφηβεία σχετίζεται με έντονες αλλαγές στη λειτουργία του σώματος και ταχεία ανάπτυξη, η οποία οδηγεί σε διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος και θεωρητικά μπορεί να λειτουργήσει ως έναυσμα για την έναρξη της φλεγμονής του δέρματος.
Δεδομένης της αυξημένης ποσότητας ακετυλοχολίνης, το στρες είναι ένα από τα πιο προφανή ερεθίσματα.
Το έντονο στρες προκαλεί την πρωτογενή εκδήλωση της ψωρίασης στο 65% των περιπτώσεων. Η ίδια κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή της ύφεσης και έναρξη έξαρσης.
Τα συμπτώματα της ψωρίασης μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε περιοχές με σοβαρή βλάβη του δέρματος. Θερμικές επιδράσεις, εγκαύματα, βαθιές πληγές - όλα αυτά είναι δυνητικά επικίνδυνα για ένα άτομο με τάση σε αυτή την ασθένεια. Η βλάβη στην επιδερμίδα μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση έξαρσης και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη στα αρχικά στάδια της νόσου, αφού στα σημεία του τραυματισμού σχηματίζονται νεοπλάσματα που μοιάζουν με πλάκες. Σε ορισμένους ασθενείς εμφανίζονται παροξύνσεις λόγω έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Είναι η ψωρίαση μεταδοτική;
Η φωτογραφία περιγράφει πολύ καθαρά την ιδιαιτερότητα των συμπτωμάτων της νόσου της ψωρίασης. Εάν η φλεγμονή εντοπίζεται σε ανοιχτές περιοχές του σώματος που είναι ορατές στους άλλους (βραχίονες, χέρια και παλάμες, πρόσωπο και λαιμός), οι ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσουν παρεξήγηση και αηδία. Ωστόσο, παρά τα συγκεκριμένα συμπτώματα, η ψωρίαση δεν είναι μολυσματική ασθένεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι καθόλου μεταδοτική.
Η επαφή με το δέρμα ενός ασθενούς με ψωρίαση είναι απολύτως ασφαλής για έναν ξένο. Η ασθένεια δεν μεταδίδεται με αερομεταφερόμενα σταγονίδια, αιματογενή ή σεξουαλική επαφή, καθώς είναι συνέπεια εσωτερικών διαταραχών του σώματος, αλλά όχι έκθεσης σε παθογόνα μικρόβια.
Πολλοί άνθρωποι τρομάζουν από την εμφάνιση του δέρματος που έχει προσβληθεί από ψωρίαση. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην αίσθηση του εαυτού του ασθενούς, κάτι που συχνά οδηγεί σε ψυχολογικά προβλήματα όπως συμπλέγματα και δυσαρέσκεια με τον εαυτό του. Ένα άτομο που διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά θα αντιμετωπίσει προβλήματα στην κοινωνία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί συνιστούν μια πορεία ψυχοθεραπείας για να αποδεχτείτε την ασθένειά σας και την κοινωνική σας προσαρμογή.
Ο μηχανισμός ανάπτυξης της ψωρίασης
Ο μηχανισμός ανάπτυξης της νόσου της ψωρίασης είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός των κύριων κυττάρων της επιδερμίδας, των κερατινοκυττάρων. Αυτή η διαδικασία συνεπάγεται την ανάπτυξη φλεγμονής, η οποία εκδηλώνεται με τη διήθηση του δέρματος από λεμφοκύτταρα και μακροφάγα. Οπτικά, αυτό εκφράζεται σε μια αλλαγή στη δομή της επιδερμίδας. Γίνεται πυκνό, εμφανίζεται κερατινοποίηση. Το δέρμα με ψωρίαση είναι πολύ ξεφλουδισμένο.
Η φλεγμονώδης διαδικασία οδηγεί σε αλλαγές στη μικροκυκλοφορία του αίματος στην πληγείσα περιοχή. Λόγω της πάχυνσης της επιδερμίδας, παρατηρείται έντονη ευθραυστότητα των τριχοειδών αγγείων, με αποτέλεσμα οι πληγείσες περιοχές να αποκτούν μωβ-μοβ χρώμα.
Τα λεπιοειδή σωματίδια δέρματος στην επιφάνεια των πλακών οδηγούν στο σχηματισμό μιας γκριζωπής απόχρωσης. Η ψωρίαση χαρακτηρίζεται επίσης από έντονη ξηρότητα της επιδερμίδας.
Η διαδικασία σχηματισμού νέων εστιών της νόσου ονομάζεται προοδευτική ψωρίαση. Αυτό το στάδιο διαρκεί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια δίνει τη θέση του στο στατικό στάδιο. Χαρακτηρίζεται από την απουσία αλλαγών στη φύση του εξανθήματος ή στον αριθμό των δερματικών βλαβών.
Το στατικό στάδιο αντικαθίσταται τελικά από ένα παλινδρομικό στάδιο. Ταυτόχρονα, οι πλάκες μειώνονται σε μέγεθος, σταδιακά επουλώνονται και γίνονται σχεδόν αόρατες. Ο καθαρισμός του δέρματος από τη φλεγμονή είναι η αρχή της ύφεσης. Είναι αδύνατο να προβλεφθεί εκ των προτέρων πόσο θα διαρκέσει, αλλά αργά ή γρήγορα η ύφεση αντικαθίσταται και πάλι από ένα προοδευτικό στάδιο της νόσου.
Χαρακτηριστικά σημεία της ψωρίασης:
- χρόνια κυματοειδής πορεία?
- ειδικότητα των εστιών της φλεγμονής του δέρματος.
- εξέλιξη με κάθε έξαρση.
- αλλαγές στην επιδερμίδα και τα τριχοειδή αγγεία στην πληγείσα περιοχή.
Οι συγκεκριμένες μέθοδοι θεραπείας για την ψωρίαση εξαρτώνται από τη μορφή της νόσου. Συνολικά διακρίνονται αρκετές κλινικές μορφές, με χαρακτηριστικά συμπτώματα και χαρακτηριστικά πορείας.
Ταξινόμηση της ψωρίασης - κλινικές μορφές και χαρακτηριστικά των συμπτωμάτων
Τα συμπτώματα της ψωρίασης εξαρτώνται από τη μορφή της νόσου. Αυτή η παθολογία χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία μορφών και συμπτωμάτων, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αυτοδιάγνωση.
Ανάλογα με τον τύπο της φλεγμονής, υπάρχουν τρεις κύριες μορφές της νόσου:
- σαν πλάκα ή χυδαίο?
- φλυκταινώδης;
- σε σχήμα δακρύου.
Η πλάκα ή η χυδαία μορφή της νόσου είναι ο πιο κοινός τύπος ψωρίασης, που διαγιγνώσκεται στο 80% των περιπτώσεων. Αυτή η παθολογία μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό ενός πυκνού οζώδους εξανθήματος. Το δέρμα στην περιοχή του εξανθήματος γίνεται φλεγμονώδες και κόκκινο. Με την πάροδο του χρόνου, τα οζίδια συγχωνεύονται σε αρκετά μεγάλες βλάβες που υψώνονται πάνω από το δέρμα.
Κατά κανόνα, με την ψωρίαση κατά πλάκας δεν υπάρχει κνησμός. Μπορεί να υπάρχει ενόχληση λόγω ξηρού δέρματος. Ο κνησμός παρατηρείται συνήθως με επιπλέον έκθεση σε αλλεργιογόνα.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση του δέρματος χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μικρών φυσαλίδων γεμάτων με ελαφρύ εξίδρωμα. Η ασθένεια ξεκινά με το σχηματισμό πυκνών όζων κάτω από το δέρμα, οι οποίοι αυξάνοντας σε μέγεθος παίρνουν την όψη εξανθήματος με φουσκάλες. Σε αυτή την περίπτωση, οι φυσαλίδες βρίσκονται βαθιά στην επιδερμίδα, πονάνε όταν πιέζονται και καταστρέφονται εύκολα. Το δέρμα γύρω από τις φλύκταινες διογκώνεται, κοκκινίζει και με την πάροδο του χρόνου αρχίζει να ξεφλουδίζει με εύκολα αποσπώμενα λέπια. Τις περισσότερες φορές, η ασθένεια επηρεάζει το δέρμα των ποδιών, των χεριών και της πλάτης, αλλά μπορεί επίσης να εξαπλωθεί στο σώμα.
Η εντερική ψωρίαση πήρε το όνομά της από τη χαρακτηριστική εμφάνιση του εξανθήματος. Έχει σχήμα σταγόνας, με έντονο περίγραμμα. Το δέρμα γύρω από τα στοιχεία του εξανθήματος διογκώνεται, κοκκινίζει και μπορεί να φαγούρα και να πονάει. Στο κέντρο του εξανθήματος, η επιδερμίδα δεν αλλάζει. Η μορφή δακρύων της νόσου εμφανίζεται σε γενικευμένη μορφή, δηλαδή η παθολογία εξαπλώνεται σε ολόκληρο το σώμα.
Η ψωρίαση μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε περιοχή του σώματος. Επιπλέον, οι ακόλουθες μορφές της νόσου διακρίνονται ανάλογα με τον εντοπισμό του εξανθήματος:
- ψωρίαση των επιφανειών των καμπτήρων.
- ψωριασική ονυχοδυστροφία;
- αρθροπαθητική ψωρίαση;
- ψωριασική ερυθροδερμία.
Η ψωρίαση των καμπτικών επιφανειών επηρεάζει μόνο τις πτυχές του δέρματος. Το εξάνθημα δεν μοιάζει με πλάκες, αλλά εμφανίζεται ως μικρές κόκκινες κηλίδες με λεία και γυαλιστερή επιφάνεια. Οι περιοχές όπου εξαπλώνεται η ασθένεια είναι οι βουβωνικές πτυχές, οι μασχάλες και η περιοχή κάτω από τους μαστικούς αδένες στις γυναίκες. Η παθολογία εμφανίζεται σε αρκετά ήπια μορφή, αλλά είναι επικίνδυνη λόγω της προσθήκης δευτερογενούς μόλυνσης λόγω βλάβης στα σημεία. Τις περισσότερες φορές, αυτή η μορφή της νόσου επιδεινώνεται από μυκητιάσεις.
Η ονυχοδυστροφία λόγω ψωρίασης είναι μια βλάβη των πλακών των νυχιών. Η παθολογία σπάνια δρα ως ανεξάρτητη ασθένεια, τις περισσότερες φορές είναι μια επιπλοκή της ψωρίασης κατά πλάκας στα πόδια και τα χέρια. Η ασθένεια εκδηλώνεται ως αλλαγή στο χρώμα και τη δομή των πλακών των νυχιών. Γίνονται χλωμά και γίνονται εύθραυστα. Σε προχωρημένες μορφές, αυτό οδηγεί σε πλήρη μη αναστρέψιμη καταστροφή των νυχιών.
Η αρθροπαθητική ψωρίαση επίσης σπάνια δρα ως ανεξάρτητη ασθένεια. Αυτή είναι μια συστηματική παθολογία που επηρεάζει τον συνδετικό ιστό. Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από φλεγμονή της επιδερμίδας και των αρθρώσεων. Η ψωριασική αρθρίτιδα επηρεάζει τις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών, με αποτέλεσμα να παραμορφώνονται. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αυτό είναι επικίνδυνο λόγω της ανάπτυξης αναπηρίας λόγω απώλειας της κινητικής λειτουργίας σε άρρωστες αρθρώσεις.
Το πώς φαίνονται τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας είναι ξεκάθαρο από τη φωτογραφία - αυτό είναι οίδημα και πάχυνση των δακτύλων, παραμόρφωση των αρθρώσεων και περιορισμός της κινητικότητας
Πώς ξεκινά η ψωρίαση: συμπτώματα αρχικού σταδίου
Σε σοβαρές περιπτώσεις παθολογίας, οι πληγείσες περιοχές μπορεί να συγχωνευθούν, σχηματίζοντας εκτεταμένα συμπτώματα.
Το πώς ακριβώς φαίνεται η ψωρίαση στο αρχικό στάδιο εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Η κοινή ψωρίαση ξεκινά με το σχηματισμό πυκνών όζων κάτω από το δέρμα. Ανεβαίνουν πάνω από την επιδερμίδα, είναι εύκολα ψηλαφητά, αλλά δεν προκαλούν ενόχληση. Το δέρμα γύρω από τα οζίδια αρχίζει γρήγορα να ξεφλουδίζει. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τα οζίδια συγχωνεύονται σε μεγάλες εστίες του εξανθήματος και σχηματίζεται μια πλάκα.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση ξεκινά με εξογκώματα βαθιά κάτω από το δέρμα, τα οποία είναι εξωτερικά αόρατα, αλλά γίνονται εύκολα αισθητά. Το δέρμα γύρω από τα στοιχεία του εξανθήματος διογκώνεται και πονάει όταν πιέζεται ή υποστεί μηχανική βλάβη.
Η εντερική ψωρίαση είναι ο σχηματισμός μικρών στοιχείων εξανθήματος σε μεγάλες περιοχές του δέρματος. Οι πιο κοινές περιοχές εντοπισμού είναι οι γοφοί, το στήθος και η πλάτη. Το εξάνθημα μοιάζει με σταγόνες με έντονο περίγραμμα.
Για να καταλάβετε πώς φαίνεται η ψωρίαση στο αρχικό στάδιο, θα πρέπει να γνωρίζετε τις ιδιαιτερότητες των αλλαγών του δέρματος κατά τη διάρκεια της φλεγμονής - τα οζίδια εμφανίζονται νωρίτερα, αργότερα συγχωνεύονται και μόνο τότε σχηματίζονται μεγάλες πλάκες.
Στα αρχικά στάδια της νόσου, το peeling είναι μέτριο, ανεξάρτητα από τη μορφή της νόσου. Καθώς προχωρά, το δέρμα αλλάζει, γίνεται πυκνό και εμφανίζονται μεγάλες περιοχές απολέπισης.
Συμπτώματα και χαρακτηριστικά των διαφόρων μορφών της νόσου
Το πώς φαίνεται η ψωρίαση στο σώμα εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Κάθε τύπος παθολογίας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά.
Χαρακτηριστικά της χυδαίας ψωρίασης:
- εντοπισμός: πόδια, χέρια, πήχεις, πλάτη, στήθος, λαιμός.
- μορφές εξανθήματος: μεγάλες πυκνές πλάκες με άφθονο ξεφλούδισμα.
- Δεν υπάρχει καμία ενόχληση εκτός από ένα αίσθημα σφιξίματος.
- Μετά την επούλωση των πλακών, οι κηλίδες παραμένουν στο δέρμα.
Η κοινή ψωρίαση οδηγεί σε διακοπή της παραγωγής χρωστικής στην πληγείσα περιοχή. Αφού υποχωρήσουν οι πλάκες, όταν επουλωθούν πλήρως και εξαφανιστούν, οι κηλίδες ηλικίας μοιάζουν με ψωρίαση. Στη θέση των πλακών, μπορεί να υπάρχουν καφέ κηλίδες, ανοιχτόχρωμες περιοχές λόγω ανεπαρκούς μελάγχρωσης ή μωβ κηλίδες που μοιάζουν με ουλές.
Ιδιαιτερότητες των συμπτωμάτων της φλυκταινώδους ψωρίασης:
- εντοπισμός: απομακρυσμένα άκρα των άκρων.
- μορφή εξανθήματος: πυκνές φουσκάλες με μη μολυσμένο (μη πυώδες) εξίδρωμα.
- δευτερογενή συμπτώματα: πόνος και κνησμός, γενική κακουχία, πυρετός.
- υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης των στοιχείων του εξανθήματος.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση είναι η πιο σοβαρή μορφή της νόσου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αποκτά γενικευμένη μορφή, επηρεάζοντας το δέρμα ολόκληρου του σώματος. Σε αυτή την περίπτωση, οι φυσαλίδες μπορούν να συγχωνευθούν σε μεγάλους σχηματισμούς. Μετά την επίλυσή τους, μπορεί να παραμείνουν ουλές στο δέρμα.
Η εντερική ψωρίαση χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
- εντοπισμός: πόδια, μηροί, ώμοι, λαιμός, τριχωτές περιοχές του δέρματος του σώματος.
- σχήμα εξανθήματος: μικρές κουκκίδες, σταγόνες ή κύκλοι, με πρησμένο δέρμα γύρω από το εξάνθημα.
- δεν υπάρχει πόνος ή φαγούρα.
- Μπορεί να υπάρξει αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος όταν εμφανιστεί εξάνθημα.
Η εντερική ψωρίαση αναπτύσσεται αρκετά συχνά στο πλαίσιο της μειωμένης ανοσίας μετά από μολυσματικές ασθένειες, παρά το γεγονός ότι η ίδια η ασθένεια είναι αυτοάνοση και όχι μολυσματική. Αυτή η μορφή της νόσου συχνά εμφανίζεται για πρώτη φορά στην εφηβεία μετά από στρεπτοκοκκική λοίμωξη.
Διαγνωστικά
Ένας έμπειρος γιατρός μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει τα συμπτώματα της ψωριασικής νόσου μέσω μιας οπτικής εξέτασης.
Η κατά πλάκας ψωρίαση διαγιγνώσκεται πολύ απλά. Ένας έμπειρος δερματολόγος χρειάζεται μόνο μια οπτική εξέταση για να κάνει μια προκαταρκτική διάγνωση. Επιπρόσθετα, πραγματοποιείται δοκιμή για τη λεγόμενη ψωριασική τριάδα. Αυτή είναι μια ειδική δερματική αντίδραση που εμφανίζεται ως απόκριση στο ξύσιμο της πλάκας.
Η εντερική ψωρίαση διαγιγνώσκεται επίσης με βάση την οπτική εξέταση. Για τη φλυκταινώδη ψωρίαση, η διαφορική διάγνωση πραγματοποιείται με βακτηριακές δερματικές παθήσεις.
Σε περίπτωση ψωρίασης των επιφανειών των καμπτήρων, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί πρόσθετη εξέταση για να αποκλειστεί η μυκητιακή φύση της φλεγμονής του δέρματος. Δεν απαιτούνται ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις, αφού η ψωρίαση δεν οδηγεί σε αλλαγές στη σύσταση του αίματος.
Πώς να αντιμετωπίσετε την ψωρίαση;
Το πώς μπορεί να θεραπευτεί η ψωρίαση εξαρτάται από τη μορφή και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η παθολογία δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Η θεραπεία στοχεύει στην επίτευξη σταθερής ύφεσης. Η ιδιαιτερότητα της ψωρίασης είναι ότι δεν υπάρχει καθολικό θεραπευτικό σχήμα. Για την ψωρίαση, η θεραπεία περιλαμβάνει:
- φαρμακευτική θεραπεία?
- προσαρμογές διατροφής?
- φυσιοθεραπεία;
- θεραπεία spa.
Υπάρχει μια σειρά από βασικά φάρμακα, αλλά δεν είναι κατάλληλα για όλους τους ασθενείς. Η πρώτη προτεραιότητα του γιατρού είναι να καθορίσει τους τύπους φαρμάκων που είναι κατάλληλα για έναν συγκεκριμένο ασθενή. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητο να δοκιμάσετε μια ντουζίνα διαφορετικά θεραπευτικά σχήματα φαρμακευτικής αγωγής πριν επιλεγεί η βέλτιστη κατεύθυνση της φαρμακευτικής θεραπείας.
Αλοιφές και κρέμες για το δέρμα
Πώς μπορεί να θεραπευτεί η ψωρίαση; Οι επιστήμονες και οι γιατροί παλεύουν με αυτό το ερώτημα εδώ και δεκαετίες, αλλά δεν υπάρχουν ακόμη φάρμακα που να ανακουφίζουν αποτελεσματικά τη νόσο. Η συντηρητική θεραπεία προτείνει τη χρήση αλοιφών και κρεμών για το δέρμα.
Οι παράγοντες για εξωτερική χρήση χωρίζονται σε αδιάφορους και ορμονικούς.
Οι ορμονικές αλοιφές δεν είναι ασφαλείς και σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλούν επιδείνωση των συμπτωμάτων, έτσι οι δερματολόγοι εγκαταλείπουν όλο και περισσότερο αυτήν τη μέθοδο θεραπείας, επιλέγοντας αδιάφορες αλοιφές και φυσικοθεραπεία.
Οι αλοιφές αδιάφορες είναι σκευάσματα με φυσική σύνθεση, εμπλουτισμένα με διάφορες βιταμίνες και μικροστοιχεία. Αποσκοπούν στη μείωση της φλεγμονής, στη μείωση του ξεφλουδίσματος και στην απαλότητα του δέρματος.
Στη θεραπεία της ψωρίασης μπορούν να χρησιμοποιηθούν αλοιφές με βάση φαρμακευτικά βότανα με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ελλείψει αλλεργιών, επιτρέπεται η χρήση σκευασμάτων με πρόπολη. Χρησιμοποιούνται ευρέως αλοιφές που περιέχουν προϊόντα πετρελαίου, οι οποίες μαλακώνουν αποτελεσματικά το δέρμα.
Για σοβαρή φλεγμονή, χρησιμοποιείται ορμονική θεραπεία. Πρόκειται για αλοιφές με κορτικοστεροειδή. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να συνταγογραφηθούν ενέσεις τέτοιων φαρμάκων.
Παρασκευάσματα για εσωτερική χρήση
Εκτός από την εξωτερική χρήση, για την ψωρίαση είναι απαραίτητη η λήψη δισκίων. Εάν η παραγωγή βιταμίνης D είναι μειωμένη, ενδείκνυται η λήψη αυτής της ουσίας. Πρέπει να συνταγογραφούνται ηπατοπροστατευτικά, καθώς η φλεγμονή της επιδερμίδας επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του ήπατος, ειδικά με μακροχρόνια ψωρίαση.
Η ασθένεια επιδεινώνεται λόγω του στρες. Οι νευρώσεις και άλλες ψυχικές διαταραχές οδηγούν σε επιδείνωση της νόσου. Από αυτή την άποψη, η παραδοσιακή θεραπεία συμπληρώνεται απαραίτητα με ηρεμιστικά. Για την ψωρίαση, συνταγογραφούνται ηρεμιστικά φάρμακα για την καταπολέμηση του στρες. Για μακροχρόνια χρήση, μπορεί να συνταγογραφηθεί βάμμα βαλεριάνας officinalis, motherwort ή παιώνιας.
Οι νεότερες μέθοδοι θεραπείας της ψωρίασης είναι μέθοδοι που στοχεύουν στην καταστολή του υπερβολικού πολλαπλασιασμού των κυττάρων του δέρματος. Σε σοβαρές μορφές της νόσου, μπορεί να συνταγογραφηθούν ανοσοκατασταλτικά και αντικαρκινικά φάρμακα.
Φυσικοθεραπεία
Η θεραπεία πρέπει να συμπληρώνεται με φυσιοθεραπεία. Για ψωρίαση χρησιμοποιήστε:
- Θεραπεία PUVA;
- υπεριώδης ακτινοβολία (UVR);
- θεραπεία λέιζερ?
- επιλεκτική φωτοθεραπεία?
- ηλεκτρούπνου.
Κάθε μέθοδος έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, αλλά όλες οι μέθοδοι επηρεασμού της φλεγμονώδους επιδερμίδας διεγείρουν τις μεταβολικές διεργασίες και σταματούν τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κυττάρων.
Όταν η ψωρίαση επιδεινώνεται το καλοκαίρι υπό την επίδραση των ακτίνων UV, είναι απαραίτητο να προσεγγίσουμε προσεκτικά το θέμα της φυσικοθεραπείας. Οι μέθοδοι που περιλαμβάνουν υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα και να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.
Ο ηλεκτρούπνος ενδείκνυται για σοβαρά ψυχικά προβλήματα και έντονο στρες. Αυτή η μέθοδος δείχνει αρκετά καλά αποτελέσματα στη θεραπεία της ψωρίασης.
Λαϊκές θεραπείες
Η θεραπεία με λαϊκές θεραπείες για την ψωρίαση περιλαμβάνει τη χρήση σπιτικών μαλακτικών αλοιφών και φαρμακευτικών φυτών με ηρεμιστικές ιδιότητες.
Για να μειωθεί το πρήξιμο του δέρματος, συνιστώνται λουτρά με κλαδιά ελάτης και τρίψιμο του δέρματος με αφέψημα χαμομηλιού. Οι αλοιφές παρασκευάζονται με βάση τους κρόκους, το βούτυρο, το λαρδί. Ο κύριος στόχος τους είναι να μαλακώσουν το δέρμα, επομένως η ψωρίαση δεν μπορεί να θεραπευτεί χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους.
Για εσωτερική χρήση, συνιστώνται αφεψήματα από βάλσαμο λεμονιού, υπερικό και χαμομήλι. Στο σπίτι, μπορείτε να προετοιμάσετε καταπραϋντικά βάμματα από ρίζα βαλεριάνας ή μητρικής βλάστησης.
Διατροφή για την ψωρίαση
Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία. Όταν η ψωρίαση επιδεινώνεται, συνιστάται να αποκλείονται τα αλλεργιογόνα τρόφιμα από τη διατροφή. Δεδομένου ότι η ασθένεια επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του ήπατος, θα πρέπει να αποφεύγετε το αλκοόλ, τα λιπαρά και τηγανητά τρόφιμα. Απαγορεύονται τα καπνιστά και τουρσί, τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα ανθρακούχα ποτά και ο καφές.
Θα πρέπει να προτιμώνται τα λαχανικά και τα φρούτα, το άπαχο κρέας και τα ψάρια. Για την ψωρίαση, είναι χρήσιμο να τρώτε ξηρούς καρπούς, καθώς είναι πλούσιοι σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Περιποίηση σπα
Η θεραπεία σανατόριο-θέρετρο είναι ιατρική περίθαλψη που παρέχεται για σκοπούς πρόληψης και αποκατάστασης για την ψωρίαση.
Η θεραπεία με μεταλλικά νερά χρησιμοποιείται ευρέως για την ψωρίαση. Οι ιαματικές πηγές των Καρπαθίων, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας συνιστώνται για ασθενείς. Καλό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με την επίσκεψη σε σανατόρια και θέρετρα υγείας, όπου η υδροθεραπεία πραγματοποιείται με τη βοήθεια ψαριών που τρώνε τα νεκρά σωματίδια του δέρματος.
Για την ψωρίαση, ο θαλασσινός αέρας και το θαλασσινό αλάτι, είναι χρήσιμη η φαρμακευτική λάσπη. Συνιστάται θεραπεία σανατόριο-θέρετρο ετησίως. Μαζί με τη φαρμακευτική θεραπεία και τη φυσιοθεραπεία, αυτή η μέθοδος βοηθά στην επίτευξη βιώσιμης ύφεσης.
Η ψωρίαση και ο στρατός
Μια ήπια μορφή ψωρίασης δεν σας απαλλάσσει σε όλες τις περιπτώσεις από τη στρατιωτική θητεία. Με την εκτεταμένη ψωρίαση στο δέρμα, η οποία συχνά επιδεινώνεται, ένας άνδρας μπορεί να αποδοθεί στην κατηγορία «Β», αλλά πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη ιατρική εξέταση και να υποβάλλει πιστοποιητικά για τα αποτελέσματα της θεραπείας κάθε έξι μήνες.
Σε περίπτωση γενικευμένης μορφής της νόσου με επιπλοκές στις αρθρώσεις και την αναποτελεσματικότητα της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας, ο άνδρας μπορεί να αποδοθεί στην κατηγορία «D».
Ποιότητα ζωής και πρόγνωση
Η ψωρίαση επιδεινώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής, κυρίως λόγω προβλημάτων κοινωνικής προσαρμογής στη γενικευμένη μορφή της νόσου. Η επιπλεγμένη ψωρίαση επηρεάζει αρνητικά τη γενική ευεξία και βλάπτει τη λειτουργία των εσωτερικών οργάνων, κυρίως του ήπατος.
Οι επιπλοκές της ψωρίασης επεκτείνονται και στις αρθρώσεις. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραμόρφωση, μειωμένη κινητική δραστηριότητα και αναπηρία.
Ταυτόχρονα, η σωστά επιλεγμένη θεραπεία επιτρέπει στον ασθενή να ζήσει μια πλήρη ζωή. Παρά το γεγονός ότι η πρόγνωση για την ψωρίαση είναι υπό όρους δυσμενής, καθώς η ασθένεια είναι ανίατη, ένα άτομο μπορεί να μάθει να συνυπάρχει με τη διάγνωσή του.